content top

Włoskie akcesoria jeździeckie Equiline

Włoskie akcesoria jeździeckie Equiline

Włochy mają silnie zakorzenioną tradycję związaną z jeździectwem. W związku z tym dobrze wiadomo każdemu wielbicielowi koni, że państwo to słynie z wytwarzania wysokiej jakości akcesoriów do jazdy konnej. Działają tam jedne z najbardziej znanych oraz cenionych przedsiębiorstw zajmujących się wytwarzaniem doskonałej jakości sprzętu do jazdy konnej. Większość z tych przedsiębiorstw ma dużą tradycję, a także mocno ugruntowaną pozycję na rynku międzynarodowym, a ich nazwy są bez problemu kojarzone przez każdego jeźdźca. W ostatnim czasie co raz częściej w sklepach jeździeckich możemy zetknąć się z produktami włoskiego producenta Equiline. Niektórzy dobrze wiedzą co znajduje się pod tą nazwą, jednakże spora ilość polskich jeźdźców nie miała jeszcze styczności z produktami tej firmy. Co prawda Equiline powstało dość dawno temu bo w 1980 roku, ale na rynku międzynarodowym zaczęło być bardzo popularne w ostatnim czasie. Warto bliżej zaznajomić się z asortymentem tego producenta, ponieważ swoje towary robi ze starannością o najdrobniejsze detale co co sprawia, że są wyjątkowe.

Equiline zostało założone przez Paolo Marchetto we wczesnych latach osiemdziesiątych. Misją firmy jest dostarczanie jeźdźcom eleganckich, bezkompromisowej jakości akcesoriów do jazdy konnej wytwarzanych we włoskim stylu i opracowanych na podstawie połączenia innowacyjnych materiałów z bogatym doświadczeniem. Wszystko po to, żeby tworzyć produkty dla najbardziej wymagających jeźdźców. Pierwszym produktem Equiline był innowacyjny czaprak, który cechował się bardzo dobrą przewiewnością tkaniny, a także znakomitymi właściwościami absorpcji wibracji przez zastosowanie nowatorskiego systemu ACS. Z czasem, w miarę nabywania doświadczenia i wiedzy przedsiębiorstwo rozszerzało swój asortyment o szereg nowych rzeczy. Aktualnie Equiline produkuje odzież jeździecką, kompletny osprzęt dla konia oraz pozostałe akcesoria dla jeźdźców. Wszystkie z produktów Equiline odznaczają się najwyższą jakością wykończeń i zastosowaniem nowoczesnych tworzyw. Sprawia to, że produkty Equiline są bardzo ekskluzywne. Jednakże na tym nie kończy się ich wyjątkowość.

czaprak 1

Przedsiębiorstwo jak już wcześniej zaznaczono kładzie niezwykle silny nacisk na innowacyjność, dzięki czemu realizuje różne badania dotyczące właściwości tkanin oraz anatomii jeźdźca oraz wierzchowca. Dzięki temu na przestrzeni lat przedsiębiorstwo opatentowało dużo technologii, które stosuje w swych nowych produktach. Zaowocowało to uzyskaniem bardzo dobrych cech użytkowych tych produktów. Seria ubrań podpisana nazwą X-Cool została wykonana ze specjalnego tworzywa gwarantującego znakomitą pasowność i przewiewność w dwóch kierunkach. Z kolei bryczesy z zastosowaną technologią X-Grip gwarantują dużą przyczepność w siodle. Są to nie wszystkie z wykorzystywanych technologii. Wszystkie z nich mają na celu zwiększenie komfortu jeźdźca i konia, a także polepszenie wytrzymałości. Ciągły nacisk na rozwój umożliwił znaleźć się Equiline w światowej czołówce producentów zajmujących się wytwarzaniem sprzętu jeździeckiego. Obecnie marce tej zaufało wielu światowej klasy jeźdźców, którzy dumnie reprezentują logo producenta. Serdecznie zachęcamy wszystkich do zapoznania się z asortymentem tej firmy.

Read More

Jak porusza się wierzchowiec?

Sposób poruszania się konia nazywany jest chodem. Każdy rozpoczynający naukę jeździec powinien zapoznać się z poszczególnymi chodami konia. Właściwe rozpoznawanie chodów jest podstawą w nauce jazdy konnej. Jeździec musi uczyć się się jak oddziaływać skutecznie pomocami jeździeckimi i jak zachowywać się w siodle podczas każdego chodu. Poprawne wykonywanie chodów wymaga również od jeżdżącego oraz konia świetnej komunikacji opartej na starannym treningu.

Fundamentalnym chodem, od którego rozpoczynamy naukę jeździectwa jest stęp. Jest on najpowolniejszym chodem konia. Złożony z czterech taktów. Początkowo postawiona jest tylna noga kolejno przednia po jednej stronie. Kolejno poruszana jest w tej samej kolejności przeciwległa para kończyn po drugiej stronie. Rozróżnić możemy stęp roboczy, zebrany, swobodny oraz wyciągnięty.
Stęp pośredni jest chodem powolnym przy czym koń kroczy energicznie. Tylne kopyta trochę przekraczają ślady przednich nóg. Jeździec ma doskonały kontakt z wierzchowcem na wodzy. W stępie zebranym koń wykonuje krótkie kroki przy wyraźnym ugięciu stawów. Kontakt na wodzy jest nieco słabszy. Stęp swobodny jest chodem dającym wierzchowcowi pełną swobodę. Wodze ani trochę nie są napięte. Koń w tym chodzie wypoczywa. W stępie wyciągniętym koń wykonuje maksymalnie duże kroki, przez co jego ciało ulega charakterystycznemu wyciągnięciu.

Następnym i szybszym chodem wierzchowca jest kłus. Jest chodem dwutaktowym. W chodzie tym dwie nogi po przekątnej odpychają się od podłoża a kolejne dwie są uniesione nad ziemią i tak na przemian. Rozróżniamy kłus roboczy, pośredni, zebrany oraz wyciągnięty. Podczas kłusa roboczego koń rusza się naturalnie bez dużego wysilania. Natomiast w kłusie pośrednim sylwetka konia staje się bardziej wyciągnięta. Wierzchowiec rusza się szybciej niż ma to miejsce w podczas kłusa roboczego. Podczas kłusa zebranego szyja wierzchowca jest mocno wygięta, wykrok jest krótki a stawy uginają się głębiej. Kłus wyciągnięty odznacza się mocnym rozciągnięciem sylwetki konia oraz stawianiem jak najdłuższych kroków.

Galop jest trzytaktowym chodem konia. W tym chodzie występuje etap odłączenia wszystkich kończyn od podłoża. Jeden skok nazywany jest foulem. Wyróżniamy galop z prawej a także lewej nogi w zależności od tego, która para kończyn wychyla się do przodu jako pierwsza. Zazwyczaj wierzchowiec galopuje na nogę zgodnie z kierunkiem ruchu. Jeżeli porusza się w przeciwnym kierunku niż noga, na którą galopuje to mówimy o tzw. kontrgalopie. Wyróżnia się galop roboczy, pośredni, zebrany i wyciągnięty. Galop roboczy cechuje się rytmicznością, równomiernością oraz dużą równowagą wierzchowca. W galopie pośrednim foule wierzchowca są rozciągnięte. Głowa i szyja wierzchowca jest lekko opuszczona. W czasie galopu wyciągniętego skoki konia są maksymalnie wyciągnięte. Głowa konia jest spuszczona natomiast szyja wyciągnięta.

Cwał – jest odmianą galopu. Jednakże jest chodem składającym się z czterech taktów. Jest to najszybszy chód wierzchowca. Prędkość galopującego konia waha się w granicach 50 – 60 km/h.

Read More

Akcesoria do ochrony nóg wierzchowca

Nogi konia jak i jego kopyta w czasie pracy są poddawane ogromnym przeciążeniom. Przez to narażone są na różne kontuzje i urazy w postaci – naciągnięć ścięgien, stłuczeń, zranień, itp.
Nawet drobne kontuzje mogą doprowadzać do wyeliminowania naszego wierzchowca z pracy pod siodłem, dlatego też bezwzględnie należy stosować ochronę jego nóg. Obecnie w salonach jeździeckich jest dostępny szeroki asortyment akcesoriów chroniących nogi naszego konia przed kontuzjami. Sprawdźmy wiec jak możemy chronić naszego konia przed kontuzjami nóg.

Podstawową i najbardziej znaną metodą ochrony nóg jest zakładanie bandaży. Osłaniają one przede wszystkim staw pęcinowy oraz zabezpieczają nogi konia przed drobnymi zranieniami. Nie zapominajmy, że bandaży nie wolno stosować do skakania a także do wyjazdów w teren ze względu na możliwość zsunięcia się owijki w czasie skoku albo jazdy. Pod bandaż trzeba stosować podkład żeby nie obetrzeć kończyn konia. Bardzo istotną kwestią przy stosowaniu owijek jest zdolność ich odpowiedniego zawinięcia.

Następnym zabezpieczeniem nóg wierzchowca jest stosowanie ochraniaczy. Ochraniacze przeważnie zrobione są ze skóry albo tworzyw sztucznych. Ich dużą zaletą jest prostota zakładania. Pewniejsze zapięcie pozwala na stosowanie ochraniaczy do skakania i wyjazdów w teren. Specjalnym typem ochraniaczy są ochraniacze transportowe stosowane do chronienia kończyn konia w trakcie transportu. Trzeba jednakże pamiętać, że ochraniacze powinny być dobrze dobrane do rodzaju uprawianej konkurencji oraz do obwodu nogi wierzchowca. Zbyt ciasne mogą powodować obtarcia lub niewydolność żylną.

W celu ochrony piętek a także koronek kopytowych zakłada się kalosze dla wierzchowców. Chronią one kopyta wierzchowca jeśli ma on tendencję do zahaczania tylnymi kopytami o przednie.

Pamiętajmy, że nie wszystkie dostępne w sklepach akcesoria do chronienia kończyn naszego wierzchowca pełnią swoją funkcję. Z tego względu do ich zakupu powinniśmy wybrać jedynie renomowany salon jeździecki. Gdzie mamy gwarancję, że otrzymamy przedmiot jest w pełni wartościowy a poza tym tego uzyskamy pomoc w doborze właściwego dla nas modelu oraz wielkości.
Co prawda, niektórzy uważają, że ochraniacze albo inne formy ochrony nóg nie są konieczne w większości przypadków a należy używać je podczas realizowania tylko, niektórych czynnościach fizycznych, jednakże w praktyce warto chronić naszego konia nawet w czasie zwykłej przejażdżki.

Read More

Co powinniśmy wiedzieć o lonżowaniu?

Bardzo ważnym elementem szkolenia każdego konia jest lonżowanie. Jest ono zazwyczaj bagatelizowane przez wielu jeżdżących. Stanowi jednak doskonałe dopełnienie treningu ujeżdżeniowego i pracy pod siodłem. Odpowiednio wykonywane lonżowanie oddziałuje również na polepszenie równowagi konia, jakości jego chodu, poprawia reagowanie na działanie pomocy jeździeckich, ponieważ podczas lonżowania wpływamy na naszego wierzchowca mową, rękoma oraz batem, który zastępuje łydkę. Lonżowanie konia wzmacnia posłuszeństwo oraz oddziałuje pozytywnie na rozrost mięśni. Trzeba nadmienić, że lonżowanie po okręgu musi być realizowane w przemiennych kierunkach, aby przeciwdziałać nieprawidłowemu rozrostowi mięśni. Pamiętajmy, że lonżowanie musi być wykonywane właściwie, gdyż nieumiejętne lonżowanie może wyrządzić więcej szkód aniżeli pożytku. Więc jak odpowiednio lonżować swojego konia i co będzie nam do tego niezbędne?

Przede wszystkim trzeba przestrzegać systematyczności treningów na lonży. Brak systematyczności nie da nam możliwości na osiągnięcie wszystkich korzyści pochodzących z lonżowania. Wierzchowiec przystępując do ćwiczeń musi być dobrze rozgrzany, dlatego też lonżowanie rozpoczynamy od stępu.
Średnica koła, na którym odbywa się praca na lonży nie może być mniejsza niż dwanaście metrów. Powierzchnia, po której chodzi koń musi być posypana piaskiem. Może to być również piasek połączony z trocinami. Najważniejsze żeby nie była za grząska ani zbyt twarda. Do lonżowania potrzebujemy:

Lonży – specjalnej taśmy o długości około 7 – 8 m kończącej się karabińczykiem i pętlą bezpieczeństwa.
Pasa do lonżowania – pasa zapinanego w okolicach kłębu wierzchowca, przeznaczonego do lonżowania konia. Rozróżnia się dwa rodzaje pasów. Pasy do lonżowania bez siodła oraz z siodłem. pas do lonżowania ma metalowe pierścienie, do których można przypiąć wodze dodatkowe. Przy doborze pasa zwróćmy uwagę na liczbę pierścieni a także na rozmiar oraz kształt poduszek. Tak samo jak ma to miejsce w przypadku siodła pas do lonżowania powinien być dobrze dopasowany do anatomicznej budowy konia, gdyż źle dostosowany może wywołać otarcia grzbietu. Pod pas do lonżowania nakładamy czaprak.
Bat – specjalny bat do lonżowania. Musi być odpowiednio długi oraz dobrze wyważony.
Kawecan – jest to rodzaj ogłowia bez wędzidła, stosowany zazwyczaj do lonżowania młodych koni. W przypadku koni starszych stosuje się zazwyczaj zwyczajne ogłowie.

Ponad to warto zaopatrzyć naszego wierzchowca w ochraniacze, aby ochronić go przed ewentualnymi kontuzjami. Natomiast my musimy koniecznie stosować rękawiczki, które ochronią nasze ręce przed obtarciami.

Read More

Ujeżdżanie – dresscode dla jeźdźca

Ujeżdżanie zalicza się do olimpijskich dyscyplin jeździeckich. Jego istota tkwi w precyzyjnym wykonywaniu zadanych figur jeździeckich. Wymaga od jeżdżącego i wierzchowca największego poziomu porozumienia oraz skupienia. Charakter i otoczka konkursów dresażu charakteryzuje się niesłychaną artystycznością i szykownością. Dlatego też jest one przeważnie kojarzone z łyżwiarstwem figurowym albo tańcem.

Zawody dresażowe podzielone są na klasy. Obowiązujące klasy w porządku od najprostszej do najtrudniejszej to klasa: L, P, N, C, CC, CS, Grand Prix, a także Grand Prix Special. Każda z nich zawiera wymagane elementy, które jeździec wraz z koniem muszą zrealizować w czasie przypisanego do nich programu. Ubiór jeźdźca musi spełniać określone prawnie wymogi, a niektóre jego elementy zależne są od rangi konkursu. Koniecznie każdy jeździec startujący w zawodach ujeżdżania musi być ubrany w:

Kask ochronny lub cylinder – bezwzględnie każdy uczestnik powinien mieć na głowie kask jeździecki. Zalecany jest również jego ubiór przez osoby pokazujące wierzchowce w czasie przeglądu weterynaryjnego. Dopuszczalna jest jazda w cylindrze przez zawodników osiemnastoletnich i starszych, którzy dosiadają wierzchowce przynajmniej 7 letnie.
Marynarkę lub frak – koniecznie jednolitego koloru granatowego lub czarnego, dozwolone są jedynie delikatne zdobienia. Marynarka dozwolona jest do klasy CC oraz w zawodach rangi regionalnej. W klasach wyższych jeździec obowiązkowo musi być odziany we frak.
bryczesy – koloru białego lub kremowego.
Krawat lub plastron – koloru kremowego, białego albo o kolorze fraka.
Rękawice – białe, kremowe lub zgodne z kolorem fraka.
Buty jeździeckie – długie czarne albo dobrane zgodnie z barwą fraka.

Żołnierze lub policjanci nie są obowiązani do ubierania przepisowego ubioru. Mogą oni zakładać ubiór cywilny bądź służbowy. Jednakże muszą zakładać kask jeździecki.

Nasz koń powinien być także właściwie przystosowany do konkursów dresażowych. Przede wszystkim jedynym dozwolonym rodzajem siodła jest siodło ujeżdżeniowe. Pod nim powinien być się biały czaprak. Ogłowie wędzidłowe stosowane jest w klasach łatwiejszych, w klasie LL stosuje się kiełzna bezwędzidłowego natomiast w klasach trudniejszych obowiązkowe jest ogłowie munsztukowe. Niedopuszczalne jest przyozdabianie naszego konia. Dopuszczalne jest jedynie zaplatanie grzywy oraz ogona.

Read More

Brak porozumienia z koniem

Pomimo znakomitego przygotowania teoretycznego i praktycznego często zdarza się, że praca z koniem nie odbywa się tak jak byśmy sobie tego mogli życzyć. Pomiędzy jeźdźcem a koniem nie ma komunikacji, a praca w siodle bywa praktycznie niemożliwa bo koń nie odpowiada na nasze rozkazy i nie chce uczyć się nowych rzeczy. Przeważnie przyczyn takiego postępowania szukamy po stronie nieodpowiedniego bądź źle dobranego sprzętu jeździeckiego a nawet zrzucamy winę na samo zwierzę. Jak wiadomo powodów może być na prawdę wiele, ale tak naprawdę większa część błędów podczas jazdy jest wywoływana z naszej winy. Z tego powodu analizowanie niepowodzeń musimy zacząć od naszego postępowania.

Przeważnie do powstawania błędów dochodzi w momencie gdy mamy zbyt dużą pewność siebie. Gdy nabieramy doświadczenia w jeździe konnej przestajemy zazwyczaj dostrzegać swoje błędy, ponieważ zatracamy czujność. Dochodzi nawet do sytuacji kiedy w ogóle nie rozważamy możliwości popełnienia przez nas pomyłek. Nie zapominajmy, że nawet najbardziej wprawny jeździec może popełniać błędy, najistotniejsze aby wyłapywać te błędy i je jak najszybciej likwidować.

Istnieje również duża grupa jeźdźców o za małej pewności siebie bądź zbyt niewielkich umiejętnościach, przez co nie potrafią oni zapanować nad wierzchowcem. Stosowanie pomocy jeździeckich w ich przypadku nie daje zamierzonego skutku, a koń czując ich niepewność wykorzystuje to i buntuje się przeciw narzucaniu woli jeźdźca.

Dość często przyczyną nieposłuszeństwa konia jest nasza nieodpowiednia reakcja na niepowodzenia. Jeżeli nie udaje nam się zrealizować ustalonego celu treningowego zaczynamy się denerwować. Nie pamiętamy o tym, że trenowanie z koniem wymaga od nas wyrozumiałości. Nasze nerwy przenosimy na naszego wierzchowca, nadużywając bata i stosując bez umiaru pozostałe pomoce jeździeckie. Gubimy w ten sposób niezakłócony kontakt z naszym koniem a trening staje się zupełnie nieskuteczny.

Kolejnym często występującym powodem nieposłuszeństwa konia jest brak rozumienia jego psychiki i natury. Pamiętajmy, że nawet bogata wiedza związana z jeździectwem nie zda się na nic jeśli nie będziemy w stanie rozumieć naszego konia. Z tego powodu też zawsze starajmy się go rozumieć, w ten sposób będzie nam prościej oddziaływać na jego właściwe zachowanie.

Pamiętajmy, że jeździectwo to coś więcej niż szeroka wiedza i ciężki trening. Jest to obcowanie ze zwierzęciem posiadającym uczucia, swój charakter oraz sposób myślenia. Z tego powodu jeździectwo wymaga od nas zrozumienia, determinacji w dążeniu do wyznaczonego celu, a przede wszystkim nawiązania zrozumienia i współpracy z naszym partnerem.

Read More
content top