content top

Najważniejsze kwestie decydujące o wyborze szkółki jeździeckiej?

Jazda konna jest bardzo popularną dyscypliną sportową oraz świetną formą rekreacji. Na koniu jeżdżą ludzie w różnym wieku i o różnym stopniu zaawansowania. Ciągle rośnie zainteresowanie tym rodzajem aktywności fizycznej przez młodych ludzi. Jeździectwo ma nie tylko dobry wpływ na naszą wydajność fizyczną ale także świetnie oddziałuje na naszą psychikę. W przypadku dzieci to wpływa bardzo korzystnie na ich rozwijanie się. Zazwyczaj naukę jazdy zaczynamy w ośrodku jeździeckim. Pierwszy kontakt z jazdą konną jest bardzo ważnym etapem, ponieważ od tego jak przebiegać będą nasze pierwsze chwile w siodle, zależeć będzie to czy w ogóle zdecydujemy się na kontynuowanie naszej jeździeckiej przygody. Nie posiadając w ogóle doświadczenia powinniśmy być pewni, że trafimy w ręce kogoś kto dobrze o nas się zatroszczy. Z tego względu musimy uważnie przejrzeć oferty szkółek jeździeckich i zapoznać się z warunkami tam panującymi. Na co więc trzeba zwrócić uwagę?

Przeważnie szukając szkółki jeździeckiej zwraca się uwagę na odległość od miejsca zamieszkania oraz koszty. Niewątpliwie są to bardzo ważne kwestie jednakże nie mogą być kluczowe dla podejmowanego przez nas wyboru. Decydującym elementem przekładającym się na wybór danej szkółki musi być poziom szkolenia oraz bezpieczeństwo nauki. Wybierając ośrodek dla jeźdźców koniecznie powinniśmy zasięgnąć o nim dużo informacji. Warto osobiście pytać o konkretną ofertę, przeszkolenie kadry pracowniczej oraz posiadane przez ośrodek certyfikaty. Bezwzględnie powinniśmy zostać oprowadzeni po szkółce.

Będąc oprowadzanymi po terenie ośrodka powinniśmy zwrócić uwagę na stan wierzchowców. Powinny one zadbane i wyczyszczone. Równie ważna jest wielkość i porządek w ich boksach. Konie trzymane w dogodnych warunkach będą o wiele lepiej sprawowały się podczas ćwiczeń. Koniecznie zerknijmy na plac treningowy. Musi być on zagrodzony i bezpieczny. Jednocześnie nie może znajdować się na nim za duża liczba jeźdźców. Grupy muszą wynosić maks. 3 osoby, żeby szkolący mógł poświęcić każdemu szkolonemu odpowiednią uwagę.

Koniecznie musimy zwrócić uwagę na używane akcesoria jeździeckie. Ich stan musi być nienaganny, gdyż od nich zależne jest nasze bezpieczeństwo. Ośrodek jako konieczne minimum musi udostępnić nam kask.

Pamiętajmy, że wybór odpowiedniego ośrodka dla jeźdźców wpływa istotnie na nasz rozwój jako jeźdźców, przez to nie możemy śpieszyć się z jego wyborem. Najlepiej sprawdzić przed zapadnięciem ostatecznej decyzji kilka szkółek. Przebywając w tych ośrodkach nie bójmy się pytać. Przemyślany i spokojny wybór szkółki jeździeckiej zapewni nam bezpieczną oraz owocną naukę.

Read More

Jak porusza się wierzchowiec?

Sposób poruszania się konia nazywany jest chodem. Każdy rozpoczynający naukę jeździec powinien zapoznać się z poszczególnymi chodami konia. Właściwe rozpoznawanie chodów jest podstawą w nauce jazdy konnej. Jeździec musi uczyć się się jak oddziaływać skutecznie pomocami jeździeckimi i jak zachowywać się w siodle podczas każdego chodu. Poprawne wykonywanie chodów wymaga również od jeżdżącego oraz konia świetnej komunikacji opartej na starannym treningu.

Fundamentalnym chodem, od którego rozpoczynamy naukę jeździectwa jest stęp. Jest on najpowolniejszym chodem konia. Złożony z czterech taktów. Początkowo postawiona jest tylna noga kolejno przednia po jednej stronie. Kolejno poruszana jest w tej samej kolejności przeciwległa para kończyn po drugiej stronie. Rozróżnić możemy stęp roboczy, zebrany, swobodny oraz wyciągnięty.
Stęp pośredni jest chodem powolnym przy czym koń kroczy energicznie. Tylne kopyta trochę przekraczają ślady przednich nóg. Jeździec ma doskonały kontakt z wierzchowcem na wodzy. W stępie zebranym koń wykonuje krótkie kroki przy wyraźnym ugięciu stawów. Kontakt na wodzy jest nieco słabszy. Stęp swobodny jest chodem dającym wierzchowcowi pełną swobodę. Wodze ani trochę nie są napięte. Koń w tym chodzie wypoczywa. W stępie wyciągniętym koń wykonuje maksymalnie duże kroki, przez co jego ciało ulega charakterystycznemu wyciągnięciu.

Następnym i szybszym chodem wierzchowca jest kłus. Jest chodem dwutaktowym. W chodzie tym dwie nogi po przekątnej odpychają się od podłoża a kolejne dwie są uniesione nad ziemią i tak na przemian. Rozróżniamy kłus roboczy, pośredni, zebrany oraz wyciągnięty. Podczas kłusa roboczego koń rusza się naturalnie bez dużego wysilania. Natomiast w kłusie pośrednim sylwetka konia staje się bardziej wyciągnięta. Wierzchowiec rusza się szybciej niż ma to miejsce w podczas kłusa roboczego. Podczas kłusa zebranego szyja wierzchowca jest mocno wygięta, wykrok jest krótki a stawy uginają się głębiej. Kłus wyciągnięty odznacza się mocnym rozciągnięciem sylwetki konia oraz stawianiem jak najdłuższych kroków.

Galop jest trzytaktowym chodem konia. W tym chodzie występuje etap odłączenia wszystkich kończyn od podłoża. Jeden skok nazywany jest foulem. Wyróżniamy galop z prawej a także lewej nogi w zależności od tego, która para kończyn wychyla się do przodu jako pierwsza. Zazwyczaj wierzchowiec galopuje na nogę zgodnie z kierunkiem ruchu. Jeżeli porusza się w przeciwnym kierunku niż noga, na którą galopuje to mówimy o tzw. kontrgalopie. Wyróżnia się galop roboczy, pośredni, zebrany i wyciągnięty. Galop roboczy cechuje się rytmicznością, równomiernością oraz dużą równowagą wierzchowca. W galopie pośrednim foule wierzchowca są rozciągnięte. Głowa i szyja wierzchowca jest lekko opuszczona. W czasie galopu wyciągniętego skoki konia są maksymalnie wyciągnięte. Głowa konia jest spuszczona natomiast szyja wyciągnięta.

Cwał – jest odmianą galopu. Jednakże jest chodem składającym się z czterech taktów. Jest to najszybszy chód wierzchowca. Prędkość galopującego konia waha się w granicach 50 – 60 km/h.

Read More

Brak porozumienia z koniem

Pomimo znakomitego przygotowania teoretycznego i praktycznego często zdarza się, że praca z koniem nie odbywa się tak jak byśmy sobie tego mogli życzyć. Pomiędzy jeźdźcem a koniem nie ma komunikacji, a praca w siodle bywa praktycznie niemożliwa bo koń nie odpowiada na nasze rozkazy i nie chce uczyć się nowych rzeczy. Przeważnie przyczyn takiego postępowania szukamy po stronie nieodpowiedniego bądź źle dobranego sprzętu jeździeckiego a nawet zrzucamy winę na samo zwierzę. Jak wiadomo powodów może być na prawdę wiele, ale tak naprawdę większa część błędów podczas jazdy jest wywoływana z naszej winy. Z tego powodu analizowanie niepowodzeń musimy zacząć od naszego postępowania.

Przeważnie do powstawania błędów dochodzi w momencie gdy mamy zbyt dużą pewność siebie. Gdy nabieramy doświadczenia w jeździe konnej przestajemy zazwyczaj dostrzegać swoje błędy, ponieważ zatracamy czujność. Dochodzi nawet do sytuacji kiedy w ogóle nie rozważamy możliwości popełnienia przez nas pomyłek. Nie zapominajmy, że nawet najbardziej wprawny jeździec może popełniać błędy, najistotniejsze aby wyłapywać te błędy i je jak najszybciej likwidować.

Istnieje również duża grupa jeźdźców o za małej pewności siebie bądź zbyt niewielkich umiejętnościach, przez co nie potrafią oni zapanować nad wierzchowcem. Stosowanie pomocy jeździeckich w ich przypadku nie daje zamierzonego skutku, a koń czując ich niepewność wykorzystuje to i buntuje się przeciw narzucaniu woli jeźdźca.

Dość często przyczyną nieposłuszeństwa konia jest nasza nieodpowiednia reakcja na niepowodzenia. Jeżeli nie udaje nam się zrealizować ustalonego celu treningowego zaczynamy się denerwować. Nie pamiętamy o tym, że trenowanie z koniem wymaga od nas wyrozumiałości. Nasze nerwy przenosimy na naszego wierzchowca, nadużywając bata i stosując bez umiaru pozostałe pomoce jeździeckie. Gubimy w ten sposób niezakłócony kontakt z naszym koniem a trening staje się zupełnie nieskuteczny.

Kolejnym często występującym powodem nieposłuszeństwa konia jest brak rozumienia jego psychiki i natury. Pamiętajmy, że nawet bogata wiedza związana z jeździectwem nie zda się na nic jeśli nie będziemy w stanie rozumieć naszego konia. Z tego powodu też zawsze starajmy się go rozumieć, w ten sposób będzie nam prościej oddziaływać na jego właściwe zachowanie.

Pamiętajmy, że jeździectwo to coś więcej niż szeroka wiedza i ciężki trening. Jest to obcowanie ze zwierzęciem posiadającym uczucia, swój charakter oraz sposób myślenia. Z tego powodu jeździectwo wymaga od nas zrozumienia, determinacji w dążeniu do wyznaczonego celu, a przede wszystkim nawiązania zrozumienia i współpracy z naszym partnerem.

Read More

Co zrobić gdy koń nas nie słucha?

Jazda na koniu wymaga od jeźdźca umiejętnego władania pomocami jeździeckimi. Są one językiem komunikacji między jeźdźcem, a wierzchowcem. Podzielić je można na pomoce naturalne i dodatkowe.

W ramach pomocy naturalnych zaliczyć można:

Oddziaływanie dosiadem
Oddziaływanie łydkami
Ręce
Oddziaływanie głosem

W ramach pomocy dodatkowych zalicza się:

1. Palcat
2. Ostrogi

Zatem posiadamy pełny wachlarz narzędzi umożliwiających jeźdźcowi na oddziaływanie na swego wierzchowca. Może się wydawać, iż wystarczające jest odpowiednie wykorzystywanie ich, by móc jeździć na koniu. Niestety mimo tego, że właściwe władanie pomocami jeździeckimi jest niezbędne do jazdy konnej nie zawsze nasz koń reaguje na nie prawidłowo. Dlaczego więc tak się dzieje?

Przede wszystkim trzeba zobaczyć czy błąd powiązany z niereagowaniem na pomoce jeździeckie leży po stronie konia czy jeźdźca. W większości przypadków okazuje się, że niepoprawna komunikacja jest wynikiem pomyłek po stronie jeżdżącego.

Najczęstszym błędem jest niewłaściwe lub niechlujne wykorzystywanie pomocy jeździeckich. Pomoce jeździeckie są jedynie wtedy efektywne jeśli jeżdżący używa ich zajmując odpowiednie miejsce w siodle, postawę oraz stosując je w odpowiednim miejscu.
Bardzo istotną kwestią jest używanie pomocy z wyczuciem. Za mocne ich używanie może znieczulić naszego konia na ich oddziaływanie, a zbyt słabe nie da oczekiwanego skutku.
Pomoce jeździeckie muszą być używane z umiarem, a ich intensywność musi być dawkowana.

Kolejnym ważnym błędem popełnianym przez jeżdżących jest brak łączenia pomocy jeździeckich ze sobą. Często bywa tak, że jeżdżący chce wpływać na wierzchowca przy użyciu jednej pomocy jeździeckiej. Dodatkowo inne pomoce mogą oddziaływać przeciwstawnie z naszymi zamiarami.

Kolejnym poważnym błędem wykonywanym przez jeźdźców jest złe wyczucie chwili w używaniu pomocy jeździeckich. Ważne żeby pomoce jeździeckie były wykorzystywane we właściwej kolejności. Pierw dosiad, łydka, ręce oraz głos jeźdźca. Realizowanie tego nie powinno być zbyt wolne.

Ostatnia kwestią powiązaną z brakiem skuteczności pomocy jeździeckich jest upór bądź chęć władania przez wierzchowca. Nasz wierzchowiec może pragnąć narzucać nam swoją wolę, żeby tego uniknąć musimy konsekwentnie i zdecydowanie stosować pomoce jeździeckie.

Nie zapominajmy, że nawet jeśli rozumiemy mechanizmy stosowania pomocy jeździeckich oraz posiadamy dobrej jakości akcesoria jeździeckie nie gwarantuje to, że nasz wierzchowiec nas posłucha. Musimy wtedy dokładnie przemyśleć taką sytuację próbując znaleźć powód takiego postępowania. Jeździectwo wymaga od nas stałego uczenia się, a nasze doświadczenie będzie się zwiększało z każdą chwilą spędzoną na koniu.

Read More

Podstawowe zasady bezpieczeństwa w jeździectwie.

Jazda na koniu jest wspaniałym sposobem na aktywny wypoczynek. Kontakt z koniem daje nam wiele radości, jak również jest doskonałą formą aktywności ruchowej. Mimo swoich plusów jest to zajęcie dość kontuzyjne. Z tego powodu tak istotna jest tu kwestia naszego bezpieczeństwa. Abyśmy mogli w pełni cieszyć się bezpieczną jazdą stosujmy się zawsze do poniższych zasad.

W większości nasz kontakt z jeździectwem rozpoczyna się w szkółce jeździeckiej gdzie udoskonalamy swoje umiejętności. W pierwszej kolejności powinniśmy zorientować się jak o nasze bezpieczeństwo dba dana szkółka jeździecka. Kluczową kwestię ma tu odpowiednio przeszkolona kadra pracownicza. Obowiązkowo osoba, która będzie nas szkoliła musi mieć odpowiednie certyfikaty. Jest to niezmiernie ważne, ponieważ od tego jak zostaniemy przeszkoleni zależne będzie nasze bezpieczeństwo w siodle. Pod okiem profesjonalnego instruktora będziemy popełniali mniej błędów. Następnym ważnym czynnikiem jest stan oraz organizacja ujeżdżalni. Trzeba zwrócić sporą uwagę czy ujeżdżalnia jest zagrodzona, czysta i nie posiada żadnych przeszkód w postaci filarów, nierównej nawierzchni itp. Pamiętajmy, że niekiedy z pozoru mało istotna przeszkoda może okazać się bardzo niebezpieczna dla jeźdźca jadącego na wierzchowcu. Warto również sprawdzić czy dany ośrodek jeździecki posiada wykupione ubezpieczenie dla swoich jeźdźców.

Nasze bezpieczeństwo, na koniu zależy przede wszystkim od naszych umiejętności i od tego jaki sprzęt do jazdy konnej mamy. Na konia bezwzględnie powinniśmy być właściwie ubrani. Kompletny strój jeździecki składa się głównie z:
Kasku lub kasko-toczka – Jego zadaniem jest ochrona naszej głowy. Pamiętajmy, że nie można nam usiąść na konia bez poprawnie dopasowanego i zapiętego kasku.
Bryczesów – specjalnych spodni, które pomagają jeźdźcowi trzymanie się w siodle. Zazwyczaj mają, również różnego rodzaju wstawki w kroku z materiału antypoślizgowego.
Sztybletów lub oficerek – obuwia przeznaczonego do jazdy konnej. Poprzez swoją budowę umożliwiają prawidłowe ułożenie stopy w strzemieniu i chronią kostki jeźdźca przed obtarciami.

Bardzo ważną sprawą przed każdą przejażdżką jest staranne sprawdzenie w jakim stanie są nasze akcesoria jeździeckie i czy są one właściwie zamocowane. Jeśli zobaczymy jakiekolwiek mocniejsze uszkodzenia sprzętu nie powinniśmy go używać. Przy kupnie wszelkich akcesoriów patrzmy na jakość ich wykonania. Nie powinniśmy oszczędzać na ich jakości, ponieważ od niej zależy nasze późniejsze bezpieczeństwo na koniu.

Read More

Wszystko o dresażu

Ujeżdżanie zwane dresażem jest olimpijską konkurencją jeździecką. Wspierana jest przez FEI czyli Międzynarodową Federację Jeździecką. Jej ćwiczenie jest często podstawą do zapoczątkowania uprawiania pozostałych konkurencji jeździeckich. Więc czego może nauczyć nas ujeżdżanie i w czym tkwi jego elegancja?

Historia dresażu zaczyna się w starożytności, gdzie możemy znaleźć początkowe wiadomości o tej konkurencji. Jednakże pierwsze oficjalne zawody ujeżdżania został rozegrany w Bratysławie w 1873 roku. Natomiast pierwsze mistrzostwa europy przeprowadzono w 1963 roku, a Światowe Mistrzostwa w 1966 r.

Dresaż rozgrywany jest na czworobocznej arenie o piaszczystym lub trawiastym podłożu. Przy konkursach łatwiejszych wymiary czworoboku mają 20 x 40 metrów a w przypadku zawodów o większym poziomie trudności 20 x 60 metrów. Konkursy podzielone są na różne klasy. Najprostszą z nich jest klasa L, kolejne klasy wg. rosnącego stopnia zaawansowania to klasa P, N, C, CC, CS oraz najcięższe Grand Prix i Grand Prix Special. Dresaż koncentruje się na realizowaniu przez jeźdźca wraz z koniem odpowiednich figur ujeżdżeniowych, które zawarte są w określonych programach przypisanych do poszczególnych klas.

Priorytetem w dresażu jest uzyskanie harmonii przez jeźdźca oraz jego konia. Wyszkolony wierzchowiec musi odpowiadać bezproblemowo na wszystkie pomoce jeździeckie. Jeździec siedząc w siodle powinien posiadać pełną kontrolę nad swoim wierzchowcem. Trzeba przy tym nadmienić, że ani jeden ruch konia w dresażu nie jest wymuszony, natomiast jest oparty na obustronnej kooperacji a także zaufaniu konia do jeźdźca. Możemy się spotkać z wieloma opiniami, że dyscyplina ta jest niehumanitarna ale na prawdę tak nie jest. Wszystko zależy od tego jak jeździec podchodzi do tej sprawy. Wprawny jeździec szanujący swojego wierzchowca nigdy nie wyrządzi mu krzywdy. Prawidłowo wyszkolony koń realizuje zadania jeźdźca z chęcią, a w ich ruchach widać spokój oraz harmonię. Konkurencja ta przeważnie jest przyrównywana do tańca przez swój artystyczny wymiar. W dresażu wymagane są nawet specjalne stroje oraz sprzęt jeździecki. Wytyczne co do nich obwarowane są stosowanymi przepisami. Ubiór jeźdźca powinien składać się z ciemnego fraka i białych spodni. A koń powinien posiadać założony jasny czaprak pod siodłem. Wszystko to ma na celu podkreślenie elegancji tej konkurencji. Należy jednak pamiętać, że z pozoru proste, a także wykonywane z gracją figury wymagają od pary jeździec oraz wierzchowiec najwyższego poziomu skupieniajak również doskonałego treningu.

Jak wspomniano na początku dresaż jest w wielu przypadkach podstawą do wielu innych dyscyplin jeździeckich. Wytrenowanie naszego wierzchowca jest przydatne w skokach przez przeszkody, a niezbędne do startowania w WKKW, ponieważ dresaż jest jedną z dyscyplin składających się na ten konkurs. Bez znaczenia na to jaką dyscyplinę chcieli byśmy uprawiać czy zechcemy pozostać przy samym ujeżdżaniu warto uprawiać tą dyscylinę, ponieważ daje ona dużo radości oraz jak żadna inna umożliwia poznanie swojego konia.

Read More

Przepływ informacji pomiędzy jeźdźcem a koniem

Komunikacja pomiędzy koniem a jeźdźcem realizowany jest przy pomocy tzw. pomocy jeździeckich czyli specjalnego języka komunikacji niewerbalnej. Pomoce jeździeckie są sygnałami przekazywanymi przez jeźdźca przy pomocy których oddziałuje on na konia w celu nakłonienia go do realizowania zadanych poleceń. Język jeździecki ma swoją częstotliwość, intonacje oraz budowę.
Pomoce jeździeckie można podzielić na naturalne pomoce jeździeckie oraz sztuczne pomoce jeździeckie. Pomoce naturalne skupiają się na bezpośrednim oddziaływaniu ciała jeźdźca na konia. Pomoce sztuczne polegają na wzmocnieniu wydawanych poleceń przez jeźdźca.
Pomoce naturalne
Konia ujeżdża się głównie przy wykorzystaniu czterech pomocy jeździeckich, którymi są dosiad, łydki, ręce i polecenia głosowe. Ruch łydek nakazuje wierzchowcowi ruch do przodu lub w bok. Najmocniejsze oddziaływanie łydek występuje w rejonie popręgu im łydka jest dalej wysunięta do tyłu tym mniejszy bodziec przekazujemy koniowi. Należy mieć na uwadze by ucisk łydki nie był zbyt silny gdyż zbytnio duży ucisk spłyca sygnał przekazywany koniowi.
Dosiad
Właściwy dosiad konia gwarantuje bezpieczną i komfortową jazdę. Ważne przy tym jest by mieć dobrze dopasowane siodło. Warto w tym celu wykorzystać usługę saddle fittingu przy jego zakupie. Jeździec musi ciągle mieć równowagę w siodle i zharmonizować własne ruchy z ruchem wierzchowca. Dosiad wywiera wpływ na kierunek ruchu konia. Ma również istotny wpływ na wielkość wykroku. Rozróżnia się dwa rodzaje dosiadu. Dosiad ujeżdżeniowy i półsiad.
Dosiad ujeżdżeniowy polega na oparciu się na kości łonowej oraz kościach kulszowych. Jeździec jest osadzony w najgłębszym miejscu siodła. Kluczowym elementem właściwego dosiadu ujeżdżeniowego jest wyprostowana sylwetka z głową skierowaną w przód, z łokciami przylegającymi do ciała. Miednica powinna nadążać za ruchami konia. Kolana muszą przylegać do siodła i być lekko podgięte.
Półsad
Polega na obciążeniu końskiego grzbietu. Sylwetka jeźdźca jest trochę pochylona w przód. Nogi są twardo oparte w strzemionach a jeździec jest głęboko osadzony w siodle. Półsiad używany jest najczęściej podczas wykonywania skoków przez przeszkody.
Ręce (wodze)
Wodze dają kontrolę nad pyskiem konia a przez to jeździec ma możliwość wpłynąć na reakcje konia. Należy mieć na uwadze aby nie stosować zbyt mocnej siły przy wykorzystywaniu wodzy, gdyż tym sposobem wywołujemy ból koniowi a ten zareaguje odwrotnie do naszych oczekiwań. Stosowanie wodzy musi odbywać się jedynie wraz z zastosowaniem pozostałych pomocy jeździeckich gdyż w przeciwnym wypadku nie przyniesie to oczekiwanego skutku. Wodze nigdy nie mogą być skręcone, powinny być mocno trzymane. Przez wodze mamy możliwość dać wierzchowcowi sygnał do spowolnienia lub do zmienienia kierunku jazdy.
Głos
Dopełnieniem naturalnych pomocy jeździeckich jest głos jeźdźca. Koń dość dobrze wyczuwa intonację głosu, jak również jest w stanie nauczyć się prostych komend. Używanie głosu pomaga wzmocnić działanie innych pomocy jeździeckich.
Sztuczne pomoce
Do sztucznych pomocy jeździeckich zalicza się ostrogi oraz szpicrutę. Ostrogi są metalowymi elementami przytwierdzanymi do butów jeźdźca, które pomagają wzmocnić oddziaływanie pomocy jeździeckiej łydek. Szpicruta zwana także palcatem jest swoistego rodzaju batem.
Wykorzystywanie pomocy sztucznych nie jest wskazane ze względu na możliwość sprawienia bólu koniowi. Jeśli jednak stosuje się pomoce sztuczne należy używać ich z wielkim wyczuciem.

Read More
content top