content top

Ujeżdżanie – dresscode dla jeźdźca

Ujeżdżanie zalicza się do olimpijskich dyscyplin jeździeckich. Jego istota tkwi w precyzyjnym wykonywaniu zadanych figur jeździeckich. Wymaga od jeżdżącego i wierzchowca największego poziomu porozumienia oraz skupienia. Charakter i otoczka konkursów dresażu charakteryzuje się niesłychaną artystycznością i szykownością. Dlatego też jest one przeważnie kojarzone z łyżwiarstwem figurowym albo tańcem.

Zawody dresażowe podzielone są na klasy. Obowiązujące klasy w porządku od najprostszej do najtrudniejszej to klasa: L, P, N, C, CC, CS, Grand Prix, a także Grand Prix Special. Każda z nich zawiera wymagane elementy, które jeździec wraz z koniem muszą zrealizować w czasie przypisanego do nich programu. Ubiór jeźdźca musi spełniać określone prawnie wymogi, a niektóre jego elementy zależne są od rangi konkursu. Koniecznie każdy jeździec startujący w zawodach ujeżdżania musi być ubrany w:

Kask ochronny lub cylinder – bezwzględnie każdy uczestnik powinien mieć na głowie kask jeździecki. Zalecany jest również jego ubiór przez osoby pokazujące wierzchowce w czasie przeglądu weterynaryjnego. Dopuszczalna jest jazda w cylindrze przez zawodników osiemnastoletnich i starszych, którzy dosiadają wierzchowce przynajmniej 7 letnie.
Marynarkę lub frak – koniecznie jednolitego koloru granatowego lub czarnego, dozwolone są jedynie delikatne zdobienia. Marynarka dozwolona jest do klasy CC oraz w zawodach rangi regionalnej. W klasach wyższych jeździec obowiązkowo musi być odziany we frak.
bryczesy – koloru białego lub kremowego.
Krawat lub plastron – koloru kremowego, białego albo o kolorze fraka.
Rękawice – białe, kremowe lub zgodne z kolorem fraka.
Buty jeździeckie – długie czarne albo dobrane zgodnie z barwą fraka.

Żołnierze lub policjanci nie są obowiązani do ubierania przepisowego ubioru. Mogą oni zakładać ubiór cywilny bądź służbowy. Jednakże muszą zakładać kask jeździecki.

Nasz koń powinien być także właściwie przystosowany do konkursów dresażowych. Przede wszystkim jedynym dozwolonym rodzajem siodła jest siodło ujeżdżeniowe. Pod nim powinien być się biały czaprak. Ogłowie wędzidłowe stosowane jest w klasach łatwiejszych, w klasie LL stosuje się kiełzna bezwędzidłowego natomiast w klasach trudniejszych obowiązkowe jest ogłowie munsztukowe. Niedopuszczalne jest przyozdabianie naszego konia. Dopuszczalne jest jedynie zaplatanie grzywy oraz ogona.

Read More

Brak porozumienia z koniem

Pomimo znakomitego przygotowania teoretycznego i praktycznego często zdarza się, że praca z koniem nie odbywa się tak jak byśmy sobie tego mogli życzyć. Pomiędzy jeźdźcem a koniem nie ma komunikacji, a praca w siodle bywa praktycznie niemożliwa bo koń nie odpowiada na nasze rozkazy i nie chce uczyć się nowych rzeczy. Przeważnie przyczyn takiego postępowania szukamy po stronie nieodpowiedniego bądź źle dobranego sprzętu jeździeckiego a nawet zrzucamy winę na samo zwierzę. Jak wiadomo powodów może być na prawdę wiele, ale tak naprawdę większa część błędów podczas jazdy jest wywoływana z naszej winy. Z tego powodu analizowanie niepowodzeń musimy zacząć od naszego postępowania.

Przeważnie do powstawania błędów dochodzi w momencie gdy mamy zbyt dużą pewność siebie. Gdy nabieramy doświadczenia w jeździe konnej przestajemy zazwyczaj dostrzegać swoje błędy, ponieważ zatracamy czujność. Dochodzi nawet do sytuacji kiedy w ogóle nie rozważamy możliwości popełnienia przez nas pomyłek. Nie zapominajmy, że nawet najbardziej wprawny jeździec może popełniać błędy, najistotniejsze aby wyłapywać te błędy i je jak najszybciej likwidować.

Istnieje również duża grupa jeźdźców o za małej pewności siebie bądź zbyt niewielkich umiejętnościach, przez co nie potrafią oni zapanować nad wierzchowcem. Stosowanie pomocy jeździeckich w ich przypadku nie daje zamierzonego skutku, a koń czując ich niepewność wykorzystuje to i buntuje się przeciw narzucaniu woli jeźdźca.

Dość często przyczyną nieposłuszeństwa konia jest nasza nieodpowiednia reakcja na niepowodzenia. Jeżeli nie udaje nam się zrealizować ustalonego celu treningowego zaczynamy się denerwować. Nie pamiętamy o tym, że trenowanie z koniem wymaga od nas wyrozumiałości. Nasze nerwy przenosimy na naszego wierzchowca, nadużywając bata i stosując bez umiaru pozostałe pomoce jeździeckie. Gubimy w ten sposób niezakłócony kontakt z naszym koniem a trening staje się zupełnie nieskuteczny.

Kolejnym często występującym powodem nieposłuszeństwa konia jest brak rozumienia jego psychiki i natury. Pamiętajmy, że nawet bogata wiedza związana z jeździectwem nie zda się na nic jeśli nie będziemy w stanie rozumieć naszego konia. Z tego powodu też zawsze starajmy się go rozumieć, w ten sposób będzie nam prościej oddziaływać na jego właściwe zachowanie.

Pamiętajmy, że jeździectwo to coś więcej niż szeroka wiedza i ciężki trening. Jest to obcowanie ze zwierzęciem posiadającym uczucia, swój charakter oraz sposób myślenia. Z tego powodu jeździectwo wymaga od nas zrozumienia, determinacji w dążeniu do wyznaczonego celu, a przede wszystkim nawiązania zrozumienia i współpracy z naszym partnerem.

Read More

Co zrobić gdy koń nas nie słucha?

Jazda na koniu wymaga od jeźdźca umiejętnego władania pomocami jeździeckimi. Są one językiem komunikacji między jeźdźcem, a wierzchowcem. Podzielić je można na pomoce naturalne i dodatkowe.

W ramach pomocy naturalnych zaliczyć można:

Oddziaływanie dosiadem
Oddziaływanie łydkami
Ręce
Oddziaływanie głosem

W ramach pomocy dodatkowych zalicza się:

1. Palcat
2. Ostrogi

Zatem posiadamy pełny wachlarz narzędzi umożliwiających jeźdźcowi na oddziaływanie na swego wierzchowca. Może się wydawać, iż wystarczające jest odpowiednie wykorzystywanie ich, by móc jeździć na koniu. Niestety mimo tego, że właściwe władanie pomocami jeździeckimi jest niezbędne do jazdy konnej nie zawsze nasz koń reaguje na nie prawidłowo. Dlaczego więc tak się dzieje?

Przede wszystkim trzeba zobaczyć czy błąd powiązany z niereagowaniem na pomoce jeździeckie leży po stronie konia czy jeźdźca. W większości przypadków okazuje się, że niepoprawna komunikacja jest wynikiem pomyłek po stronie jeżdżącego.

Najczęstszym błędem jest niewłaściwe lub niechlujne wykorzystywanie pomocy jeździeckich. Pomoce jeździeckie są jedynie wtedy efektywne jeśli jeżdżący używa ich zajmując odpowiednie miejsce w siodle, postawę oraz stosując je w odpowiednim miejscu.
Bardzo istotną kwestią jest używanie pomocy z wyczuciem. Za mocne ich używanie może znieczulić naszego konia na ich oddziaływanie, a zbyt słabe nie da oczekiwanego skutku.
Pomoce jeździeckie muszą być używane z umiarem, a ich intensywność musi być dawkowana.

Kolejnym ważnym błędem popełnianym przez jeżdżących jest brak łączenia pomocy jeździeckich ze sobą. Często bywa tak, że jeżdżący chce wpływać na wierzchowca przy użyciu jednej pomocy jeździeckiej. Dodatkowo inne pomoce mogą oddziaływać przeciwstawnie z naszymi zamiarami.

Kolejnym poważnym błędem wykonywanym przez jeźdźców jest złe wyczucie chwili w używaniu pomocy jeździeckich. Ważne żeby pomoce jeździeckie były wykorzystywane we właściwej kolejności. Pierw dosiad, łydka, ręce oraz głos jeźdźca. Realizowanie tego nie powinno być zbyt wolne.

Ostatnia kwestią powiązaną z brakiem skuteczności pomocy jeździeckich jest upór bądź chęć władania przez wierzchowca. Nasz wierzchowiec może pragnąć narzucać nam swoją wolę, żeby tego uniknąć musimy konsekwentnie i zdecydowanie stosować pomoce jeździeckie.

Nie zapominajmy, że nawet jeśli rozumiemy mechanizmy stosowania pomocy jeździeckich oraz posiadamy dobrej jakości akcesoria jeździeckie nie gwarantuje to, że nasz wierzchowiec nas posłucha. Musimy wtedy dokładnie przemyśleć taką sytuację próbując znaleźć powód takiego postępowania. Jeździectwo wymaga od nas stałego uczenia się, a nasze doświadczenie będzie się zwiększało z każdą chwilą spędzoną na koniu.

Read More

Zestaw narzędzi do pielęgnacji konia

Prawidłowa higiena naszego konia ma decydujące znaczenie dla właściwego stanu jego zdrowia. Poprzez prawidłową higienę powinniśmy rozumieć przeprowadzanie systematycznych i dokładnych czynności pielęgnacyjnych obejmujących całego wierzchowca, realizowanych z należytą starannością. Żeby móc to osiągnąć potrzebujemy do tego celu odpowiednio dobranych narzędzi. Zatem czego nie może brakować wśród naszych stajennych akcesoriów do czyszczenia wierzchowca?

Twarda szczotka – proste narzędzie służące do powierzchownego czyszczenia sierści wierzchowca. Służy do usuwania wierzchniej warstwy piasku i błota z sierści a także skóry konia. Szczotkowanie konia powinno odbywać się po każdym powrocie wierzchowca z padoku. Trzeba pamiętać, że wierzchowca wyczesujemy zgodnie z położeniem włosia rozpoczynając od jego przedniej lewej strony kończąc na tylnych kończynach.
Iglak – specjalna szczotka stworzona do czyszczenia naszego konia po jeździe. Doskonale oczyszcza sierść posklejaną od potu.
Zgrzebło – służy do staranniejszego oczyszczenia sklejonej sierści a także skóry konia. Zgrzebło świetnie usuwa także wychodzącą sierść. Dobrze jeśli posiadamy zgrzebło metalowe i gumowe. Zgrzebłem metalowym łatwiej będzie nam oczyszczać większe powierzchnie ciała natomiast zgrzebłem gumowym należy przeczesywać czulsze miejsca takie jak okolice kręgosłupa oraz łopatek.
Miękka szczoteczka – usuwa resztki brudu i kurzu z sierści, których nie zebraliśmy za pomocą zgrzebła. Nadaje sierści połysk i świeżość.
Szczotka do ogona – przeznaczona jest do czesania końskiego ogona. Należy bardzo uważać, żeby podczas rozczesywania nie szarpać włosia, dlatego też powinniśmy robić to z dużą starannością. Najlepiej przed używaniem szczotki przygotować rękoma poszczególne pasma włosów.
Grzebień do grzywy – przeznaczony do czesania grzywy. Nadaje się świetnie do czesania pozostałości siana, które mogły by podrażniać delikatne oczy konia.
Kopystka – jest przyrządem służącym do oczyszczania kopyt wierzchowca. Zabieg ten musi być wykonywany codziennie. Nieodpowiednia higiena kopyt skutkuje bardzo często rozwojem bakterii beztlenowych w rejonie strzałki i doprowadza do występowania procesów gnilnych.
Miękkie ściereczki – pomocne do mycia pyska oraz okolic intymnych. Nie zapominajmy, że musimy mieć odrębne ściereczki do pyska oraz osobne do miejsc intymnych. Muszą być one zrobione z miękkiego i chłonnego materiału.
Środki do pielęgnacji i czyszczenia wierzchowca – w naszym przyborniku nie może także zabraknąć środków przeznaczonych do pielęgnowania sierści oraz kopyt zwierzęcia. Pomagają one utrzymać przez dłuższy okres czasu efekt świeżości i zabezpieczają sierść oraz kopyta przed negatywnym działaniem czynników atmosferycznych.

Nie zapominajmy także o tym, żeby nasz osprzęt jeździecki był nienagannie czysty oraz zadbany. Utrzymując odpowiednią higienę naszego konia oraz sprzętu do jazdy konnej chronimy go przed wieloma kontuzjami i chorobami. Koń czysty będzie miał także o wiele lepsze samopoczucie przez co trenowanie będzie dla nas i dla niego przyjemnością.

Read More

Dieta naszego wierzchowca

Jeśli mamy swojego wierzchowca przeważnie pilnujemy, aby był on bardzo zadbany. Poddajemy go zabiegom pielęgnacyjnym, kupujemy najlepszy sprzęt do jazdy konnej i nie żałujemy czasu na jego treningi. Jednakże, często nie myślimy o podstawowej sprawie czyli właściwym żywieniu. Przeważnie chcemy dobrze i kupujemy dobrą jakościowo paszę dla naszego podopiecznego, ale nie jest ona często dopasowana do potrzeb naszego konia albo dajemy ją w niewłaściwy sposób lub w nieodpowiednich proporcjach. Pamiętajmy, że kwestia żywienia jest podstawą w zachowaniu dobrego stanu zdrowia i sprawności fizycznej przez naszego wierzchowca. Nieodpowiednie żywienie doprowadzić może do wielu groźnych chorób, a także nieprawidłowego działania jego organizmu. Wiec jak należy karmić naszego konia, by dawana mu pasza została przez niego jak najlepiej wchłonięta oraz żeby dostarczyć do jego organizmu wszystkie ważne składniki mineralne? Po pierwsze musimy dążyć do naśladowania przyzwyczajeń żywieniowych wierzchowców przebywających w naturalnym środowisku. Z racji tego, że żołądek koni jest stosunkowo niewielki musimy karmić naszego wierzchowca małymi, ale często podawanymi porcjami paszy około 4 – 5 razu dziennie. Przede wszystkim powinniśmy mieć świadomość jakich składników odżywczych oraz w jakich proporcjach nasz koń potrzebuje. Organizm koni głównie potrzebuje białka, soli mineralnych, a także witamin. Te składniki nie mogą być przyswojone bez udziału tłuszczów i węglowodanów, które dają energię do tego procesu. Bardzo istotnym elementem diety jest, także błonnik, który przygotowuje żołądek konia do trawienia paszy. Pasze można podzielić na treściwe oraz objętościowe. Do pasz treściwych zaliczamy przede wszystkim owies oraz jęczmień. Należy jednak zaznaczyć, żeby nie serwować owsa na pusty żołądek. Podawane porcje muszą być również niewielkie a wpierw koń powinien przygotować swój żołądek spożywając pasze objętościowe. Do pasz objętościowych zaliczamy między innymi siano, słomę i trawę. Zawierają one duże ilości nierozpuszczalnych węglowodanów takich jak celuloza i lignina. Cukry te w procesie fermentacji w jelicie ślepym wierzchowca pomału będą wydzielać porcje energii. Ponad to w świeżej zieleninie jest białko, które jest budulcem dla muskulatury. Podsumowując żywienie koni powinno opierać się na serwowaniu paszy objętościowej w przybliżeniu jest to ok. 10 kg siana dziennie, w zależności od masy wierzchowca. Pasze treściwe muszą być dawane w małych ilościach, jednakże dość często. Warto zaznaczyć, że zwiększenie dawki paszy objętościowej, a także zmniejszanie ilości owsa polepsza procesy trawienne, a przez to zapobiega powstaniu kolek oraz wrzodów. Nie zapominajmy, aby zadbać o jak najwyższą jakość stosowanych pasz oraz suplementów żywieniowych. Pasze powinny być dobierane pod względem rodzaju wykonywanej pracy przez naszego wierzchowca. Warto zapoznać się z ofertą producentów Royal Horse i TRM, którzy posiadają wiele rodzajów pasz i suplementów. Bardzo ważne jest również, aby koń posiadał zawsze dostęp do świeżej wody. Karmiąc swojego wierzchowca nie zapominajmy, że od właściwego jego żywienia w głównej mierze zależeć będzie jego zdrowie oraz sprawność fizyczna w przyszłości, dlatego też musimy poświęcić na ten temat więcej uwagi i czasu.

Read More

Podstawowe zasady bezpieczeństwa w jeździectwie.

Jazda na koniu jest wspaniałym sposobem na aktywny wypoczynek. Kontakt z koniem daje nam wiele radości, jak również jest doskonałą formą aktywności ruchowej. Mimo swoich plusów jest to zajęcie dość kontuzyjne. Z tego powodu tak istotna jest tu kwestia naszego bezpieczeństwa. Abyśmy mogli w pełni cieszyć się bezpieczną jazdą stosujmy się zawsze do poniższych zasad.

W większości nasz kontakt z jeździectwem rozpoczyna się w szkółce jeździeckiej gdzie udoskonalamy swoje umiejętności. W pierwszej kolejności powinniśmy zorientować się jak o nasze bezpieczeństwo dba dana szkółka jeździecka. Kluczową kwestię ma tu odpowiednio przeszkolona kadra pracownicza. Obowiązkowo osoba, która będzie nas szkoliła musi mieć odpowiednie certyfikaty. Jest to niezmiernie ważne, ponieważ od tego jak zostaniemy przeszkoleni zależne będzie nasze bezpieczeństwo w siodle. Pod okiem profesjonalnego instruktora będziemy popełniali mniej błędów. Następnym ważnym czynnikiem jest stan oraz organizacja ujeżdżalni. Trzeba zwrócić sporą uwagę czy ujeżdżalnia jest zagrodzona, czysta i nie posiada żadnych przeszkód w postaci filarów, nierównej nawierzchni itp. Pamiętajmy, że niekiedy z pozoru mało istotna przeszkoda może okazać się bardzo niebezpieczna dla jeźdźca jadącego na wierzchowcu. Warto również sprawdzić czy dany ośrodek jeździecki posiada wykupione ubezpieczenie dla swoich jeźdźców.

Nasze bezpieczeństwo, na koniu zależy przede wszystkim od naszych umiejętności i od tego jaki sprzęt do jazdy konnej mamy. Na konia bezwzględnie powinniśmy być właściwie ubrani. Kompletny strój jeździecki składa się głównie z:
Kasku lub kasko-toczka – Jego zadaniem jest ochrona naszej głowy. Pamiętajmy, że nie można nam usiąść na konia bez poprawnie dopasowanego i zapiętego kasku.
Bryczesów – specjalnych spodni, które pomagają jeźdźcowi trzymanie się w siodle. Zazwyczaj mają, również różnego rodzaju wstawki w kroku z materiału antypoślizgowego.
Sztybletów lub oficerek – obuwia przeznaczonego do jazdy konnej. Poprzez swoją budowę umożliwiają prawidłowe ułożenie stopy w strzemieniu i chronią kostki jeźdźca przed obtarciami.

Bardzo ważną sprawą przed każdą przejażdżką jest staranne sprawdzenie w jakim stanie są nasze akcesoria jeździeckie i czy są one właściwie zamocowane. Jeśli zobaczymy jakiekolwiek mocniejsze uszkodzenia sprzętu nie powinniśmy go używać. Przy kupnie wszelkich akcesoriów patrzmy na jakość ich wykonania. Nie powinniśmy oszczędzać na ich jakości, ponieważ od niej zależy nasze późniejsze bezpieczeństwo na koniu.

Read More

Moda jeździecka – czapraki

Moda jeździecka dyktuje nie tylko wygląd ubioru jeździeckiego, ale i także wzornictwo i kolorystykę akcesoriów jeździeckich. Jednym z części osprzętu jeździeckiego, który podlega trendom w modzie jest czaprak. Poza starannością wykończenia i jakością zastosowanych materiałów jeźdźcy zwracają co raz bardziej uwagę na krój a także kolorystykę czapraka. Bardzo często jeźdźcy dobierają swój ubiór do jego wyglądu bądź na odwrót. W sklepach jest osiągalna duża ilość różnych czapraków, a producenci osprzętu jeździeckiego tworzą nawet kolekcje ubrań do nich dopasowanych. Pewni producenci stwarzają możliwość personalizacji swojego czapraka poprzez naszycie imienia jeźdźca lub konia lub dobór kolorystyki i wzorów umieszczonych na nim.
Czapraki zawsze dobiera się do rodzaju siodła. Ze względu na to kryterium można je podzielić na:
Czapraki typu D, DR i DL – są to czapraki dostosowane do siodeł ujeżdżeniowych.
Czapraki typu VS i VSD – są to najbardziej uniwersalne czapraki. Stosowane są do różnych typów siodeł.
Czapraki S/VSS – również są dość wszechstronnymi modelami czapraków jednakże stosowanymi głównie do siodeł skokowych.
Czapraki PD – są to czapraki ujeżdżeniowe dla kucyków.
Dobór kształtu czapraka zależy tylko od preferencji jeźdźca. Na rynku dostępne są czapraki z okrągłym lub prostym przodem. Niektóre z nich mają przednią część mocniej wypuszczoną do przodu przez co nie zawijają się pod siodło. Przy treningach używane są przeważnie gęsto pikowane czapraki wykonane z lekkiego i cienkiego materiału. Jednymi z najlepszych są, te które mają futrzane bądź żelowe podkładki. Czapraki z bawełny charakteryzują się lepszym wchłanianiem potu konia.
Wybierając czaprak musimy poza względami estetycznymi, a także doborem czapraka do modelu siodła skoncentrować się na materiale, z którego został on zrobiony. Musi on być jak najbardziej przewiewny. Czaprak także powinien być wykonany z grubszego materiału, który lepiej będzie ochraniał grzbiet konia przed otarciami.
Przy nakładaniu czapraka trzeba dopilnować, aby nie był on pofałdowany, musi on dobrze przylegać do grzbietu. Przed nałożeniem czapraka trzeba również sprawdzić czy jest on suchy i czysty, gdyż kawałki słomy lub piachu pod czaprakiem będą przeszkadzały naszemu koniowi, a nawet mogą spowodować obtarcia. Pamiętajmy także, aby sprawdzać regularnie stan czapraka, ponieważ jego wypełnienie zbija się i sztywnieje, wtedy czaprak przestaje pełnić swoją rolę. Odpowiednio dobrany czaprak na pewno uczyni jazdę bardziej komfortową dla jeźdźca oraz konia, a wybór markowego modelu pozwoli na użytkowanie go przez długi czas.

Read More

Jazda na koniu w upalne dni.

Jazda konna w gorący oraz słoneczny dzień jest o wiele przyjemniejsza niż w chłodne dni. Jednakże nie zastanawiamy się przeważnie jak z wysokimi temperaturami poradzi sobie nasz koń. Okazuje się, że jego ciało nie radzi sobie z wysoką temperaturą zbyt sprawnie. Zwierzęta te lepiej znoszą zimno niż upały. Zbyt długie przebywanie na słońcu wraz z wysiłkiem fizycznym może zakończyć się dla niego dużym uszczerbkiem na zdrowiu. Bardzo ważną kwestią jest właściwe zadbanie o swojego konia podczas upalnych dni. Bezwzględnie koń znajdujący się na pastwisku musi posiadać stały dostęp do świeżej wody. Dobrze jeśli ma, także miejsce zacienione, w którym będzie mógł się ukryć, gdy będzie mu za gorąco. Najlepiej wypuszczać wierzchowce na pastwisko późnym wieczorem bądź rano gdy temperatury nie są tak wysokie. Jednak nie zawsze jest to możliwe. Konie ochładzają swój organizm głównie poprzez znaczne pocenie się. Wraz z potem usuwane są z organizmu elektrolity, które są odpowiedzialne za prawidłowe przyswajanie wody w organizmie i odpowiednie funkcjonowanie systemu nerwowego. Wysiłek fizyczny w czasie upalnych dni przyśpiesza ich utratę. Niski poziom elektrolitów przejawia się ogólnym spadkiem wydajności organizmu, a nawet w połączeniu ze zbyt dużym wysiłkiem fizycznym może doprowadzić do jego przeciążenia. Dlatego też musimy uzupełniać ich poziom stosując odpowiednie suplementy diety. Ważne, by dostarczając elektrolity podawać je ze sporą ilością wody. Nie zapominajmy o odpowiednim dozowaniu intensywności treningu naszego konia, w wysokiej temperaturze wiele prędzej będzie się on męczył. Następnym zagrożeniem przed, którym powinniśmy ochraniać naszego wierzchowca w czasie upałów jest możliwość doznania odparzeń słonecznych. Przejawiają się one punktowym rumieniem skóry połączonym z wydzielaniem płynu surowiczego. Nigdy nie powinniśmy zostawiać naszego wierzchowca na pełnym słońcu przez dłuższy okres czasu. Może to się skończyć nawet udarem. Najbardziej delikatną częścią ciała konia jest jego głowa dlatego też na niej dochodzi najczęściej do odparzeń słonecznych. Następnym problemem pojawiającym się przy wyższych temperaturach na dworze jest spora ilość insektów, które gryzą naszego konia. Ukąszenia te mogą powodować różnego rodzaju alergie oraz uszkodzenia skóry, które mogą być dla niego dość nieprzyjemne. W celu ochrony powinniśmy zastosować różne specyfiki bądź odpowiednie akcesoria jeździeckie takie jak derki przeciw owadom bądź nauszniki wraz z maską przeciw owadom. Nie zapominajmy, że najistotniejszą sprawą gdy jest gorąco jest rozważne ustalanie czasu wypasu, treningu, jak również właściwe dostosowanie jego intensywności.

Read More

Chroń kopyta swojego konia

Warunki higieniczne w stajni, w której przebywa nasz koń mają istotne znaczenie dla jego odpowiedniego stanu zdrowia. Najczęstszą chorobą powiązaną z niewłaściwymi warunkami sanitarnymi w stajni, a także niepoprawną pielęgnacją naszego wierzchowca jest tzw. gnicie strzałki kopytowej. Trzeba zaznaczyć, że gnicie strzałki nie jest chorobą zakaźną. Choroba ta rozwija się przez dostawanie się zanieczyszczeń w postaci fekaliów konia znajdujących się w ściółce w jego boksie do wnętrza kopyta. Złogi zanieczyszczeń zawierają ogromną liczbę bakterii beztlenowych, które zaczynają rozkładać kopyto konia a w następstwie czego rozpoczynają się w nim przemiany gnilne. Degradacja rogu kopytowego może być tak wielka, że dojdzie nawet do jego deformacji. Pierwszymi objawami rozwijającej się choroby jest duża niechęć do pielęgnacji kopyt. Koń nie pozwala sobie na oczyszczanie krawędzi strzałki kopytowej. Rozwój choroby i jego zaniedbanie może doprowadzić nawet do okulawienia wierzchowca. Przebieg choroby przejawia się odpadaniem zepsutych części kopyta, a w rowkach strzałki powstaje brunatna maź o nieprzyjemnym zapachu. Leczenie tego schorzenia trzeba zacząć od przeniesienia konia do świeżego oraz wysuszonego boksu. Następnie kopyto musi zostać odpowiednio wyczyszczone oraz przemyte. Zmienione chorobowo elementy kopyta muszą być jak najprędzej usunięte. Czasem chore kopyto musi być odpowiednio opatrywane. Wyżej przedstawione postępowanie musi przeprowadzić kwalifikowany weterynarz. Po zabiegu kopyto wierzchowca powinno być każdego dnia dezynfekowane i czyszczone. Nie zapominajmy, że jeżeli nasz wierzchowiec zapadnie na to schorzenie to w 99% przypadków jest to nasza wina. Zapewnienie odpowiedniej higieny w boksie naszego wierzchowca i regularna pielęgnacja jego kopyt jest podstawową czynnością w profilaktyce tego schorzenia. Warto używać także preparaty, które przeciwdziałają rozwojowi drobnoustrojów w strzałce kopytowej. Firma Keralit zajmuje się produkcją różnych preparatów pielęgnacyjnych do kopyt. W swej szerokiej ofercie posiada specjalny preparat przeciw gniciu strzałki, który poza pielęgnacją i zabezpieczeniem kopyta, również je odbudowuje. Powinniśmy także profilaktycznie stosować go u naszego konia wraz z płynem służącym do umacniania i utwardzania rogu kopytowego. Po kąpieli wierzchowca pamiętajmy, że jego kopyta powinny być natłuszczone specjalnym smarem. Jeżeli zobaczymy jakiekolwiek objawy wskazujące na to schorzenie jak najszybciej skontaktujmy się z weterynarzem i rozpocznijmy leczenie. Nigdy nie próbujmy leczyć konia na własną rękę.

Read More

Jak nie dać się oszukać podczas zakupu konia?

Wielu jeźdźców w pewnym okresie swojej przygody z jeździectwem zaczyna rozważać zakup własnego wierzchowca. Posiadanie własnego konia ma oczywiście dużo zalet, ale jest to również wzięcie na siebie bardzo dużego zobowiązania. Poza wielką radością wynikającą jedynie z faktu posiadania własnego konia oraz możliwością nieograniczonej jazdy o każdej dogodnej dla nas porze dnia, nie wolno zapominać, że mając własnego wierzchowca trzeba każdego dnia mieć dla niego przynajmniej odrobinę wolnego czasu. Trzeba, także kupić sprzęt do jazdy konnej i zapewnić naszemu koniowi odpowiednie lokum, które też do najtańszych nie należy. Jeśli jesteśmy świadomi wszystkich zobowiązań, które na nas spadną i jesteśmy w zupełności zdecydowani na zakup własnego konia musimy się do tego odpowiednio przygotować. Przed zrealizowaniem zakupu o ile sami nie mamy warunków powinniśmy wyszukać odpowiedniego miejsca dla naszego konia w postaci stadniny. Istotne, aby zobaczyć jakie warunki tam panują. Zorientuj się czy Twój koń będzie mieć możliwość pobiegania na zielonych łąkach. Sprawdź warunki panujące w boksach i poznaj ludzi tam pracujących. Ustal pierw wszystkie ważne sprawy dotyczące częstotliwości żywienia oraz możliwości podawania własnych pasz, kwestii prowadzania wierzchowca na wybieg, opieki weterynaryjnej i kowala. Obejrzyj starannie ujeżdżalnie oraz teren wokół stadniny jeżeli lubisz dużo jeździć na świeżym powietrzu. Jeśli znajdziemy już pasującą nam stadninę możemy rozpocząć rozglądać się za koniem. Jeżeli będziemy szukać konia z ogłoszenia koniecznie powinniśmy umówić się przed kupnem parę razy z jego właścicielem i dokładnie zaobserwować zachowanie oraz wyczuć charakter konia. Bezwzględnie na koniu powinniśmy się na początku przejechać. Szukając wierzchowca bierzmy pod uwagę nasze preferencje i umiejętności jeździeckie. Na gruncie tego będziemy mogli określić jaki temperament konia jest dla nas najodpowiedniejszy. Kwalifikowany lekarz weterynarii powinien ocenić stan fizyczny konia. Najpewniej kupować konia, którego mogliśmy wcześniej dokładnie poznać. Jeżeli oglądany przez Ciebie wierzchowiec odpowiada Ci i chcesz go nabyć, nie zapominaj o spisaniu umowy kupna-sprzedaży w 2 egzemplarzach. Dotychczasowy właściciel powinien dać nam wszystkie dokumenty wierzchowca. Najważniejszym dokumentem jest tzw. paszport konia. Dokument ten ma zawarte dane wymagane do identyfikacji naszego wierzchowca, jak i daty szczepień, informacje z prowadzonego leczenia oraz rodowód. Wierzchowiec może też posiadać książkę zdrowia oraz dowód urodzenia, który jest dodawany w przypadku wierzchowców rasowych. Kupiono wierzchowca musi być zgłoszone do Okręgowego Związku Hodowców Koni, aby zapisana została w rejestrze zmiana właściciela. Pamiętaj, że na początku po nabyciu koń może zachowywać się inaczej w nowym miejscu. Jeżeli jednak poświęcimy mu odrobinę troski na pewno szybciej zaaklimatyzuje się w swoim nowym domu.

Read More
content top