content top

Ujeżdżanie – dresscode dla jeźdźca

Ujeżdżanie zalicza się do olimpijskich dyscyplin jeździeckich. Jego istota tkwi w precyzyjnym wykonywaniu zadanych figur jeździeckich. Wymaga od jeżdżącego i wierzchowca największego poziomu porozumienia oraz skupienia. Charakter i otoczka konkursów dresażu charakteryzuje się niesłychaną artystycznością i szykownością. Dlatego też jest one przeważnie kojarzone z łyżwiarstwem figurowym albo tańcem.

Zawody dresażowe podzielone są na klasy. Obowiązujące klasy w porządku od najprostszej do najtrudniejszej to klasa: L, P, N, C, CC, CS, Grand Prix, a także Grand Prix Special. Każda z nich zawiera wymagane elementy, które jeździec wraz z koniem muszą zrealizować w czasie przypisanego do nich programu. Ubiór jeźdźca musi spełniać określone prawnie wymogi, a niektóre jego elementy zależne są od rangi konkursu. Koniecznie każdy jeździec startujący w zawodach ujeżdżania musi być ubrany w:

Kask ochronny lub cylinder – bezwzględnie każdy uczestnik powinien mieć na głowie kask jeździecki. Zalecany jest również jego ubiór przez osoby pokazujące wierzchowce w czasie przeglądu weterynaryjnego. Dopuszczalna jest jazda w cylindrze przez zawodników osiemnastoletnich i starszych, którzy dosiadają wierzchowce przynajmniej 7 letnie.
Marynarkę lub frak – koniecznie jednolitego koloru granatowego lub czarnego, dozwolone są jedynie delikatne zdobienia. Marynarka dozwolona jest do klasy CC oraz w zawodach rangi regionalnej. W klasach wyższych jeździec obowiązkowo musi być odziany we frak.
bryczesy – koloru białego lub kremowego.
Krawat lub plastron – koloru kremowego, białego albo o kolorze fraka.
Rękawice – białe, kremowe lub zgodne z kolorem fraka.
Buty jeździeckie – długie czarne albo dobrane zgodnie z barwą fraka.

Żołnierze lub policjanci nie są obowiązani do ubierania przepisowego ubioru. Mogą oni zakładać ubiór cywilny bądź służbowy. Jednakże muszą zakładać kask jeździecki.

Nasz koń powinien być także właściwie przystosowany do konkursów dresażowych. Przede wszystkim jedynym dozwolonym rodzajem siodła jest siodło ujeżdżeniowe. Pod nim powinien być się biały czaprak. Ogłowie wędzidłowe stosowane jest w klasach łatwiejszych, w klasie LL stosuje się kiełzna bezwędzidłowego natomiast w klasach trudniejszych obowiązkowe jest ogłowie munsztukowe. Niedopuszczalne jest przyozdabianie naszego konia. Dopuszczalne jest jedynie zaplatanie grzywy oraz ogona.

Read More

Brak porozumienia z koniem

Pomimo znakomitego przygotowania teoretycznego i praktycznego często zdarza się, że praca z koniem nie odbywa się tak jak byśmy sobie tego mogli życzyć. Pomiędzy jeźdźcem a koniem nie ma komunikacji, a praca w siodle bywa praktycznie niemożliwa bo koń nie odpowiada na nasze rozkazy i nie chce uczyć się nowych rzeczy. Przeważnie przyczyn takiego postępowania szukamy po stronie nieodpowiedniego bądź źle dobranego sprzętu jeździeckiego a nawet zrzucamy winę na samo zwierzę. Jak wiadomo powodów może być na prawdę wiele, ale tak naprawdę większa część błędów podczas jazdy jest wywoływana z naszej winy. Z tego powodu analizowanie niepowodzeń musimy zacząć od naszego postępowania.

Przeważnie do powstawania błędów dochodzi w momencie gdy mamy zbyt dużą pewność siebie. Gdy nabieramy doświadczenia w jeździe konnej przestajemy zazwyczaj dostrzegać swoje błędy, ponieważ zatracamy czujność. Dochodzi nawet do sytuacji kiedy w ogóle nie rozważamy możliwości popełnienia przez nas pomyłek. Nie zapominajmy, że nawet najbardziej wprawny jeździec może popełniać błędy, najistotniejsze aby wyłapywać te błędy i je jak najszybciej likwidować.

Istnieje również duża grupa jeźdźców o za małej pewności siebie bądź zbyt niewielkich umiejętnościach, przez co nie potrafią oni zapanować nad wierzchowcem. Stosowanie pomocy jeździeckich w ich przypadku nie daje zamierzonego skutku, a koń czując ich niepewność wykorzystuje to i buntuje się przeciw narzucaniu woli jeźdźca.

Dość często przyczyną nieposłuszeństwa konia jest nasza nieodpowiednia reakcja na niepowodzenia. Jeżeli nie udaje nam się zrealizować ustalonego celu treningowego zaczynamy się denerwować. Nie pamiętamy o tym, że trenowanie z koniem wymaga od nas wyrozumiałości. Nasze nerwy przenosimy na naszego wierzchowca, nadużywając bata i stosując bez umiaru pozostałe pomoce jeździeckie. Gubimy w ten sposób niezakłócony kontakt z naszym koniem a trening staje się zupełnie nieskuteczny.

Kolejnym często występującym powodem nieposłuszeństwa konia jest brak rozumienia jego psychiki i natury. Pamiętajmy, że nawet bogata wiedza związana z jeździectwem nie zda się na nic jeśli nie będziemy w stanie rozumieć naszego konia. Z tego powodu też zawsze starajmy się go rozumieć, w ten sposób będzie nam prościej oddziaływać na jego właściwe zachowanie.

Pamiętajmy, że jeździectwo to coś więcej niż szeroka wiedza i ciężki trening. Jest to obcowanie ze zwierzęciem posiadającym uczucia, swój charakter oraz sposób myślenia. Z tego powodu jeździectwo wymaga od nas zrozumienia, determinacji w dążeniu do wyznaczonego celu, a przede wszystkim nawiązania zrozumienia i współpracy z naszym partnerem.

Read More

Co zrobić gdy koń nas nie słucha?

Jazda na koniu wymaga od jeźdźca umiejętnego władania pomocami jeździeckimi. Są one językiem komunikacji między jeźdźcem, a wierzchowcem. Podzielić je można na pomoce naturalne i dodatkowe.

W ramach pomocy naturalnych zaliczyć można:

Oddziaływanie dosiadem
Oddziaływanie łydkami
Ręce
Oddziaływanie głosem

W ramach pomocy dodatkowych zalicza się:

1. Palcat
2. Ostrogi

Zatem posiadamy pełny wachlarz narzędzi umożliwiających jeźdźcowi na oddziaływanie na swego wierzchowca. Może się wydawać, iż wystarczające jest odpowiednie wykorzystywanie ich, by móc jeździć na koniu. Niestety mimo tego, że właściwe władanie pomocami jeździeckimi jest niezbędne do jazdy konnej nie zawsze nasz koń reaguje na nie prawidłowo. Dlaczego więc tak się dzieje?

Przede wszystkim trzeba zobaczyć czy błąd powiązany z niereagowaniem na pomoce jeździeckie leży po stronie konia czy jeźdźca. W większości przypadków okazuje się, że niepoprawna komunikacja jest wynikiem pomyłek po stronie jeżdżącego.

Najczęstszym błędem jest niewłaściwe lub niechlujne wykorzystywanie pomocy jeździeckich. Pomoce jeździeckie są jedynie wtedy efektywne jeśli jeżdżący używa ich zajmując odpowiednie miejsce w siodle, postawę oraz stosując je w odpowiednim miejscu.
Bardzo istotną kwestią jest używanie pomocy z wyczuciem. Za mocne ich używanie może znieczulić naszego konia na ich oddziaływanie, a zbyt słabe nie da oczekiwanego skutku.
Pomoce jeździeckie muszą być używane z umiarem, a ich intensywność musi być dawkowana.

Kolejnym ważnym błędem popełnianym przez jeżdżących jest brak łączenia pomocy jeździeckich ze sobą. Często bywa tak, że jeżdżący chce wpływać na wierzchowca przy użyciu jednej pomocy jeździeckiej. Dodatkowo inne pomoce mogą oddziaływać przeciwstawnie z naszymi zamiarami.

Kolejnym poważnym błędem wykonywanym przez jeźdźców jest złe wyczucie chwili w używaniu pomocy jeździeckich. Ważne żeby pomoce jeździeckie były wykorzystywane we właściwej kolejności. Pierw dosiad, łydka, ręce oraz głos jeźdźca. Realizowanie tego nie powinno być zbyt wolne.

Ostatnia kwestią powiązaną z brakiem skuteczności pomocy jeździeckich jest upór bądź chęć władania przez wierzchowca. Nasz wierzchowiec może pragnąć narzucać nam swoją wolę, żeby tego uniknąć musimy konsekwentnie i zdecydowanie stosować pomoce jeździeckie.

Nie zapominajmy, że nawet jeśli rozumiemy mechanizmy stosowania pomocy jeździeckich oraz posiadamy dobrej jakości akcesoria jeździeckie nie gwarantuje to, że nasz wierzchowiec nas posłucha. Musimy wtedy dokładnie przemyśleć taką sytuację próbując znaleźć powód takiego postępowania. Jeździectwo wymaga od nas stałego uczenia się, a nasze doświadczenie będzie się zwiększało z każdą chwilą spędzoną na koniu.

Read More
content top